Werelddocent China: Frank Hitman

Werelddocent China: Frank Hitman

Het is over de hele wereld precies hetzelfde, een absoluut universeel gegeven; die kinderlijke levensenergie die vibreert op het plein van de basisschool tijdens het buiten spelen. Elke dag weer op gezette uren op de minuut nauwkeurig die onbegrensde uitbarsting van levensenergie, weer of geen weer, of sterker nog; meegolvend op de energie die in de lucht hangt. Als ik me mijn droomhuis inbeeld, dan zit het vlak naast het schoonplein van een basisschool. Mijns inziens kunnen wij hier als volwassenen nog heel wat van leren, en dit is 1 van de dingen die werken met kinderen voor mij aantrekkelijk maakt.

                Als zelfstandig ondernemer geniet ik van de flexibiliteit om verschillende interessante projecten te doen en over de wereld te reizen. Sinds een aantal maanden wissel ik dit af met klussen als werelddocent. Na jaren te hebben doorgebracht in exotische oorden, is het voor mij verfrissend om binnen te stappen in de wereld van het kind, in de streek waar ik zelf mijn wortels heb. Bij het uitdenken van het programma kon ik daarom echt terug in de tijd gaan om mijzelf als kind terug op dat schoolplein waar te nemen, meegolvend op de energie die ik voelde als bovenbouwer op een Friese basisschool.

                Met een aantal jaar ervaring als leraar Engels in China, vielen mij op de Friese scholen meteen verassende tegenstellingen op. Maar eigenlijk vooral overeenkomsten. De algemene kinderlijke energie en de mate van engagement van het kind met de buitenwereld die op die leeftijd begint, is in Nederland hetzelfde als in China. Ook is het verbazingwekkend overeenkomstig hoe Nederlanders en Chinezen een oordeel kunnen trekken over “het onbekende”, “de buitenlanders” of in dit geval “de Chinezen”. En op de basisschool dan ook nog eens met een lekkere extra stoot jeugdige ongenuanceerdheid ertegen aan:

 “Kijk uit, poepchinees, straks krijg je CORONAAA!”

“In China eten ze vleermuizen, GATVER! Kijk maar uit straks eten ze jou nog op!”

                Dergelijke quotes hadden mij geenszins verbaasd als ze uit de monden waren gekomen van Chinese basisschool leerlingen. Toen ik lesgaf in China was één van de belangrijkste onderwerpen: “Hoe denken we genuanceerd na over een groot gebied in de wereld waar we nog nooit zijn geweest?” Als werelddocent is de boodschap nog steeds hetzelfde maar mijn publiek staat aan “de andere kant”. Hoe denk je eigenlijk na over een groot land waar je nog nooit geweest bent? Welke conclusies kun je eigenlijk trekken, en hoe zou je bepaalde observaties kunnen formuleren zonder te generaliseren?

In het Nederlandse klaslokaal valt gelijk op hoe ontzettend belangrijk het is om je eigen mening te hebben en deze ook naar buiten te brengen. We weten allemaal dat op deze leeftijd een mening als een pingpongbal kan springen van hoe er thuis gepraat wordt naar geluiden uit populaire media. Mijn dag met de leerlingen in de Friese basisscholen staat daarom volledig in het teken van het feit dat Chinezen in vele vormen en maten komen, en dat China eigenlijk best wel een veelzijdig land is. En wie had ooit gedacht dat Mandarijn, “de moeilijkste taal op aarde”, eigenlijk best wel makkelijk is?

Als ik inval als werelddocent China, dompel ik me even helemaal onder in een klas. Zomaar binnen komen in een klas heeft nadelen omdat ik geen langdurige band met de kinderen kan kweken. Maar omdat ik steeds weer met dit programma bij nieuwe groepen aansluit, bouw ik een flexibel repertoire op waarmee je iedere mogelijke groep een hele dag kan boeien. En als ik dan ‘s middags weer op mijn fiets stap en op het plein het gegil hoor, dan is het een mooie gedachte, dat, naar ik hoop, deze kinderen zich iets meer kunnen openstellen voor nieuwe ervaringen in het leven en “het onbekende”.

Geschreven door Frank Hitman
Werelddocent China bij onderwijsbureau Semko

werelddocent China
Frank Hitman

Frank Hitman is werelddocent China bij onderwijsbureau Semko. Hij verzorgt een prachtige dag over het onderwerp China.

Back To Top