Vertrouw je mij?

Basket bal in net

Vertrouw je mij?

Vertrouw je mij?”, vroeg ik aan ‘m. Het jochie keek mij met een heldere blik aan en zei zelfverzekerd: “Ja!”. En ziedaar; het begin van een wezenlijk experiment. Vlak van tevoren had ik al aan mijn testgroep gevraagd of ze mee wilden werken aan iets tofs. Discretie was vereist. Ik mocht niet te veel loslaten. Wel kon ik zeggen dat ik iemand nodig had om de rol van ultieme hoofdtester te vervullen. Ogen brandden van nieuwsgierigheid en veel vingers gingen de lucht in. Het lot zou bepalen. Ik deed mijn ogen dicht en keek recht in de ogen van een pasgeboren proefkonijn.

Vol vertrouwen liep hij de klas uit, geen idee wat hem te wachten stond. Mijn plan onthulde ik met veel geheimzinnigheid. Het zou het belang van vertrouwen in elkaar, maar zeker ook in jezelf, testen. Er hing een voelbare gezonde spanning in de lucht. En zo liepen we, al grinnikend, naar de gymzaal en werd onze missie een spannende trip.

De uitverkorene werd verteld dat hij tien keer met een bal op een basket mocht schieten. Ook al had hij geen idee waarom, hij deed wat hem gevraagd werd. Van de tien keer raakte hij één keer de rand en scoorde geen enkele keer. De rest van de groep reageerde nauwelijks. Op naar de volgende uitdaging: Zou het hem lukken met een blinddoek om? Hij stond een beetje te stuntelen en richtte onzeker de bal op de basket. Het werd muisstil. Hij schoot en de groep ging uit zijn dak! Ongelooflijk, hij had gescoord! Tenminste, dat dacht hij. Wat hij niet wist, was dat de klas hem liet geloven dat hij had gescoord.

Poging 2; aan het gestuiter met de bal kon je horen dat er iets was veranderd in zijn houding. Met een big smile gooide hij nog een keer. We waren flabbergasted! De geblinddoekte proefkonijn wist nu echt te scoren. Iedereen ging vanuit het diepste van de tenen uit zijn dak, er hoefde niet gefaked te worden. De proefkonijn maakte nu zelf een vreugdedansje! De sfeer zat er lekker in en hij mocht, zonder blinddoek, nog tien keer schieten. Hij scoorde maar liefst 5 van de 10 keer! Later vertelde we hem van ons experiment. Ik zal die zelfverzekerde blik in zijn ogen nooit vergeten.

En dat is wat positieve aanmoediging met je doet, wat vertrouwen met je doet! Bovenstaande test is ook met prof-basketballers uitgevoerd en zelf prof-basketballers gooiden naast, toen zij werden uitgejoeld door het publiek. Het vertrouwen ontbrak! Door echt in een ander te geloven, groeit het vertrouwen! Wat doe je bijvoorbeeld met een kind dat bij je komt en een hoog klemrek wil beklimmen? Zeg je: “Nee, doe maar niet. Daar ben jij nog veel te klein voor? Gaat je toch niet lukken?” Of zeg je: “Wat tof dat je dat wilt proberen, heb je er al over nagedacht hoe jou dat gaat lukken? Kan ik jou helpen?” En ook al sta je met klotsende oksels naar boven te kijken. Het kind heeft vertrouwen in zijn eigen kunnen en dat is wat telt!


Wil je meer Blogs van Klaske lezen? Klik dan hier.

Back To Top