Als een donderslag bij heldere hemel

Koolmees op tak

Als een donderslag bij heldere hemel

“Maar juf, hoe moet ik mij dan concentreren?”. Met grote ogen kijkt ze mij aan. Ze zit hulpeloos in een “rustig” kamertje waar ze haar schoolwerk kan afmaken. Ik zie paniek in haar ogen. Ik vraag waar ze door wordt afgeleid. Ze zucht en zegt: “De kast zit veel te vol, de nietmachine ligt te scheef, er liggen allemaal papiersnippers op de grond. Er vliegt een vlieg, ik hoor kinderen op de gang en de klok tikt.” Tik….tik….

Ik kan haar niet anders dan gelijk geven. Ik heb dit ook geconstateerd. Ineens zie ik mezelf zitten. Er heerst ook vaak grote chaos in mijn hoofd. En midden in die chaos woont een minimensje. Ze maakt overuren om alle geregistreerde prikkels te verwerken. En geloof me, het zijn er veel. Niet alleen prikkels, maar ook vele gedachten vliegen haar om de oren.

Ik moet straks niet vergeten eten te halen. Wat hoor ik nou? De was moet nog uit de wasmachine. He, daar vliegt een Koolmees. De vloer moet ook nodig worden gedaan. Wat word ik blij van jou. Jelmer heeft echt een nieuwe winterjas nodig. Wat speelt ze mooi met het konijntje. Wat is konijn eigenlijk een raar woord. Tussendoor vliegen de muzieknoten van het lied “Wow, we’re going to Ibiza” in het rond. Dit is een kleine greep uit de vele gedachten en prikkels die continu op de loer liggen.
Op dagen dat de zon schijnt en er vrij weinig op de planning staat, kan ze de werkdruk prima aan. Ze dwarrelt vrolijk rond en weet alles in goede banen te leiden. Ik beeld me zomaar in dat ze behendig op rolschaatsen langs alle gedachten en prikkels zoeft en daar waar nodig is, iets omzet tot een actie. Geen vuiltje aan de lucht.

Totdat er ineens een gedachte of een prikkel inslaat als een donderslag bij heldere hemel. Waarom hoor ik maar niks? Heb ik iets verkeerd gezegd? Ik ben niet slank genoeg. Shit, wat zei hij nou? Vinden ze me wel interessant genoeg? Hou toch eens op met zeuren. Wat ligt er een troep in huis. Oeps, stoot ik weer wat om. Zei ik dat nou echt?
Zo’n kleine gedachte kan langzaam omslaan in een tornado van chaos, waarbij het hele hoofd op zijn kop staat en het minimensje verward achterblijft. Paniekerig rent ze van hot naar her op zoek naar informatie. Maar alle gedachten liggen door elkaar, de gegevens in de database zijn zoekgeraakt. Totdat de tornado weer gaat liggen.

Dan begint ze dapper aan een grote schoonmaak en creëert weer enigszins rust in het hoofd , door alle gedachten en gegevens te sorteren. Fluitend en blij, want alles is weer in orde. Het hoofd vol met gedachten, maar ze heeft het in de macht. Totdat de volgende tornado voorbij raast.

Ik kijk ontroerd naar het meisje, zittend in een “rustig” kamertje en zeg tegen haar: “Ik weet zeker dat jij een manier kan bedenken om de rust in jezelf te vinden.” Ik sluit zachtjes de deur.


Wil je meer Blogs van Klaske lezen? Klik dan hier.

One thought on “Als een donderslag bij heldere hemel

  1. Wat een herkenbaar verhaal! Voor mij als juf, moeder, maar vooral als mens!
    Dank voor het vinden van de woorden!

Comments are closed.

Back To Top