In de kinderboekenweek, met het thema ‘En Toen’.

In de kinderboekenweek, met het thema ‘En Toen’.

Een dag als Werelddocent.

In de kinderboekenweek, met het thema ‘En Toen’. Dat kan niet anders betekenen dan het nemen van een duik in het verleden. Mijn rieten verhalenkoffer gaat mee.

In het kader van dierendag zijn er veel knuffels meegekomen. We vertellen elkaar verhalen, ook over onze levende dieren thuis. Er is zoveel animo om te vertellen dat we een tekenles inlassen.

Dan wordt het tijd voor wat theater. Ik hang een verhaal op over een directeur van een museum die wel eens oude spullen aantreft op zijn zolder. Hij heeft mij gevraagd om tips van de kinderen (waar ik immers regelmatig ben) wat dat nou zou kunnen zijn. Een simpele tak en een stuk touw veranderen in de handen en de verhalen van de kinderen in een vishengel, een zweep, pijl en boog, versiering van een hut….

We maken vervolgens tijdmachines. In 3 groepjes gaan we aan de slag met het bedenken en uitvoeren van één beweging en één geluid per persoon. Vier kinderen bij elkaar vormen zo een machine. Als ze klaar zijn worden ze gedemonstreerd aan elkaar. Natuurlijk mag iedereen er doorheen…. en stapt eruit in een andere tijd.

We spelen wat handelingen na uit de tijd van onze oma’s en opa’s en nog veel verder terug. Van met de hand afwassen tot kleren wassen in de rivier etc. Een stoel verandert zowaar in een wasbord. Bij ‘freeze’ staat iedereen stil als een standbeeld. Dat doen ze goed!

Dan maken we een levend schilderij. Een kind gaat in een houding staan, en een voor een komen er figuren in het schilderij bij. Het publiek (er blijft haast niemand over 🙂 ) vertelt eerst wat het ziet. De spelers verwoorden daarna wat ze hebben uitgebeeld.

Met één schilderij zijn we niet klaar, ze willen meer. Voordat we het weten is het alweer pauze. Als ik buiten in gesprek ben met een van de kinderen en achteloos een aanstormende voetbal wegschop, klinkt er lovend commentaar: ‘Lekker, juf!’ En…. even later doe ik mee met voetballen. Niet dat ik dat kan, maar ik ben wel fanatiek en dat komt over 🙂

In de middag haal ik mijn koffer (zo goed als) leeg. Met veel rechte doeken en sjaals kleedt ieder die dat wil zich aan. Ook worden er tenten en hutten gebouwd. In de tenten worden vervolgens gezelschapsspelletjes gedaan.

De grootste lieverdjes willen liever iets bouwen van lego. Heerlijk. Gelukkig is er naast het lokaal een riante ruimte waar dat kan. Mooi op tijd ruimen we alles weer op en bekijken nog wat filmpjes. Over ‘vroeger’.

En we bekijken / beluisteren het Kinderen voor Kinderen – lied; wie mee wil dansen danst mee. Volgens mij ben ik weer het meest fanatiek

Wat een leuke dag. Maar wat lijkt het me een monsterklus om deze groep een schooljaar lang aan het werk te houden. Diep respect voor alle collega’s die dat zo trouw doen.

En ik? Ik voel me heel gelukkig en tevreden met mijn leven als ‘zwerfjuf’.

Geschreven door Janny van Reenen

Back To Top